|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Sen bir ölüsün Seni gömdüm az önce Gözlerin kapanmamıştı Ellerimle kapadım Çiçeklerini suladım Resmini öptüm Masayı toplarken ağladım Bulaşıkları durularken Hıçkıra hıçkıra ağladım
Kapıyı kitlemeden çıktım evden Yatağı toplamadan Pencereleri kapamadan Duvarları tekmeledim Kapıları yumrukladım Kimseye aldırmadan Ve yorulmadan Anlamadan yaşadığımı Yaşamadığını unutamadan Şehri birkaç kez koşarak turladım Adımı unuttum birkaç kez Başımı yollara vurarak hatırladım Hüzünlü şarkılar dinleyerek uyudum Kabuslardan terleyerek uyandım Bir yanım aşıktı hala Bir yanımı öfkeye ayırdım
Seni gömdüm kendi ellerimle Terimle çamurlaştı ellerim Hüznümle çamurlaştı kalbim Anıtlaştı aşkım cansız bedeninle Bütünleşti toprakla bedenim Tutup sarılmak istedim birden Yokluğunla bütünleşti her yerim
Kalktım evin yolunu tuttum Yolu, elimi kanatırcasına tuttum Yolu kopartırcasına tuttum Ağaçlar ölmüştü Kapıyı kapatmıştı ağaçlar Yapraklarla açtım Telefon çalıyordu karanlıkta Açtım Seni sordu ağlayan bir ses Ölümden söz açtım Seni sordu ısrarlı ve öfkeli aynı ses Sessizliğe kaçtım Doğruyu söyleyemeyecek kadar büyümüştüm Yalana sığınamayacak kadar ufaktım "öldü mü?" diye bağırdığında unufaktım
rüzgar esiyordu gazeller doldu pencereden yatağa yeni akşam oldu gazellere uzandım hava karadıkça yatağa sarıldım içim karardıkça uykuya sarıldım tek başımalığıma sarıldım uyuyamadıkça sarıldıkça uzaklaştı sabah sabah uzaklaştıkça sarardı gazeller gazeller karardı sabaha doğru rüzgar esiyordu ölü ağaçlardan uykusuzluğuma uyudum bir ölü gibi
ölünün saçları da senin saçların gibiydi kışın tuttuğum ellerin gibiydi elleri ölünün ağırlığı eksikti yalnız ve sancısı dünün kavgalarımız gibiydi suskunluğu pasif bir direnişti sanki cansızlığı hayata direnmek kalıyordu yalnız susup Murad'a
Seni gömdüm Saçını taradığın tarağı da gömdüm Dudağının kenarındaki su damlacıklarını Kolundaki saatin durduğu an'ı ve seni gömdüm çok acılar gömdüm içime içime seni gömdüm çok acı gömdüm koca bir kabristana döndü kalbim öyle büyük bir candın ki içimde büyük bir ölüye döndün
çay soğumuştu ekmek bayatlamıştı kapının önünde süt bekleyen kedi uyumuştu resmini öptüm çiçeklerini suladım seni gömdüm az önce sen bir ölüsün sen artık dünsün
|
SIIRLERINIZ HATIMA SANKI BIR BICAK GIBI SAPLANDI.. HER SIIR BENIM YASAMIMDAN BIR PARCA SANKI..OKDARKI ISMINIZ BILE O PARCAYA DAHIL.SUAN ACI CEKIYORUM YAPTIKLARIM BIR INSANA ANCAK BU DIZELER KADAR ZARAR VERIR..YAPTIGIM TEK SEY MI 'SEVMEYE CALISTIM'
SIZI YUREKTEN TEBRIK EDIYORUM...