|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
Ne iyi olurdu karım olsan
ışık oyunlarını seyrederdim
gün batarken yüzünde
durmadan ismini tekrar ederdim
hepsinin başında seni seviyorum derdim
seninle evlenmekle
ne iyi ettiğimi düşünür
uyuyamazdım geceleri mutluluktan
her sabah işe ayrılık acısıyla giderdim
Ne iyi olurdu karım olsan
Heyecanlanırdım
akşam seni göreceğimi her düşündüğümde
iple çekerdim o ânı
zor sabrederdim
Ne iyi olurdu karım olsan
şiirlerimi davetiye niyetine dağıtırdım
bulutlarla yazdırırdım gökyüzüne
seni ne çok sevdiğimi
herkese senden bahseder
seni anlatırdım
tekrar tekrar
usanmadan
kuşlar getirirdi yüzüklerimizi
nikahımızı melekler kıyardı
Ne iyi olurdu karım olsan
ertesi akşama kadar evet evet derdim
yıldızları önümüze katar
beraber evimize giderdik
Dünyanın tüm çiçeklerini
bahçemize dikerdim
güneşe merdiven dayar
sana oradan demet demet ışık çekerdim
resmini göz kapaklarıma çizer
yumar yumar gözlerimi sana bakardım
ismini dudaklarıma yazar
öper öper seni seni okurdum
Ne iyi olurdu karım olsan
bir saniye göremesem seni
ikinci saniyeyi hasretle beklerdim
Evimizin her taşına senin kokun sinerdi
bacasından sarı dumanlar tüterdi
saçlarının sarılığında dumanlar
teninin beyazlığında olurdu duvarlar
Her göz göze gelişimizde
saatimiz parçalanır
takvimimiz yırtılırdı
evimiz yeraltına çekilir
telefon kabloları kopardı
ve ben
senin tüm varlığınla karşımda olduğunu görünce
bir daha bir daha çıldırırdım
Ne iyi olurdu karım olsan
rüyalara dönmemek için bu gerçekten
kirpiklerimi saçlarıma yapıştırırdım
Şiirlerim güftesi olurdu evliliğimizin
aşkımız bestesi
hergün biraz daha mahçup olurdum
Rabb'imin karşısında
bana hak etmediğim bir mutluluk verdiği için
ağlarsam bazan için için
o da seni kaybetme korkusundan olurdu
ne iyi olurdu karım olsan
ne iyi olurdu
|
