|
Zamanın birinde bir şehirde hayâl hırsızı varmış. Gece demez, gündüz demez; kâh kapıp kaçarak, kâh el çabukluğu ila çarparak; kâh gizli gizli evlere girerek insanların hayâllerini çalarmış. Şehir ahalisi zengin değilse bile fakir de değilmiş, ama hayâlleri olmadığı için mutsuzlarmış.
Hayâlleri olanlar ne söylese, hayali çalınanlar karşı çıkar, gerçekçi olmalarını öğütlermiş. Bu da haliyle, hayâl sahiplerini üzer, hayâli çalınanları pişman edermiş. Hayâl hırsızı ise çaldığı hayâllerle bir ağacın altına uzanır, hayâl kurarmış. Çaldığı hayâllerden başka hiç birşeyi olmayan bu adam, hayâlleriyle mutlu olmaya başlamış. Zengin olma, ünlü olma, cumhurbaşkanı olma hayâlleri; dünya seyahati ve uçma hayâlleri; evsahibi olma, araba alma hayâlleri varmış elinde. Ancak mutluluğu uzun sürmemiş. Önce zengin olma hayâlini gerçekleştirmeyi düşünmüş. Ne var ki bu hayâlin içindeki sermaye kendisinde yokmuş. Hırsız, hayâl kırıklığına uğramış. Ünlü olma hayâlini icraata geçirmeye karar vermiş. Ünlü olmak içinse, ne bir özel yeteneği, ne de kendisini şöhrete kavuşturacak bir tanıdığı varmış. Bu hayâli de suya düşmüş. Sonra, cumhurbaşkanı olma hayâlini gerçekleştirmeyi denemek istemiş. Ne var ki, şartları uymuyormuş. Dünya seyahati için parası, uçmak için uçak bileti yahut kanatları yokmuş. Ev sahibi olma hayâline gelince, zaten adı “kulübe” de olsa bir evi varmış. Bu hayâl sayesinde o kulübeyi bir ev haline getirmeyi başarmış. Hayalleri çalınan şehrin ahalisine gelince: Zengin olma hayâli hırsızlanan adam, sermayesi olmasına rağmen, hayatta bir adım dahi atamamış. Mutlu olmamış belki, ama “Hayâlim gerçekleşseydi mutlu olur muydum?” diye kendine de hiç sormamış. Ünlü olmak için yanıp tutuşan genç, onca kabiliyetine rağmen bilinmeyen bir yetenek olarak kalmış. Zira meşhur olma hayâli yokmuş artık. İstediği şöhreti yakalasa, hali nice olurdu, hiç bilinmemiş. Cumhurbaşkanı olma hayâlini hırsıza kaptıran adam, kendi hayâli olmasa bile, zamanın birinde konjonktür öyle gerektiği için cumhurbaşkanı yapılıvermiş. İyi mi etmiş, kötü mü etmiş, yıllarca tartışılmış. Dünya seyahati için parası, uçmak için bileti olan iki arkadaş ise hayâlsizlikten ömür boyu bu şehirde yaşamışlar. Başka ülkelerdeki güzellikleri görememişler belki, ama kendi şehirlerindeki güzelliklerden de habersiz ölmüşler. Evsahibi olma hayâlini çaldıran kiracı ise birkaç gün sonra ölmüş. “Bari hayâli hırsızın işine yaradı” diye düşünmeden edememiş ahali. Onlar eremediklerini zannetmişler muratlarına; biz gökten elma düştüğünü hayâl edelim hiç olmazsa.
|
