|
Kış mı geldi? Hani şu soğuk günler... Duvarlar soğuk değil miydi zaten, binalar soğuk değil miydi? Yüzler, eller, kalpler sıcak mıydı ya? Kış mı geldi? Hani şu uzun geceler... Kapalı gözlerden hiç gitmedi kış öyleyse. Kilitli kalplere hiç bahar uğramadı. Kış mı?
Şu beyaz, kapalı yollar mı? Yürümeyen, yerinde sayan, bir adım bile atmayanlar için hep kış idi demek. Nereye gittiğini bilmeyen, ya da hiç bir yere gitmeyen, etrafında dönüp duranlar baharla tanışmadı mı? Şu beyaz örtü mü, hani şu kış mı geldi? Renkleri hayatının her yerinde taşıyan, beyazı da renkten hem de en canlı renkten sayanlar ömür boyu bir kış mı yaşıyor yani? Kış mı dediniz? Sobası hiç sönmeyen, kaloriferinin başında bir mevsimi geçirenlere ve sobasını yakamayanlara; birlikte mi geldi? Ellerini ısıtanlar, içlerini de ısıtabilecek mi? Kalpler kaskatı mı geçecek, yoksa sıcaktan eriyecek mi? Bütün ışıklarını yakanlara ve bir mum bile yakamayanlara; birlikte mi geldi? Yüzünü aydınlatanların içleri de aydınlanacak mı? Akşam sıcak bir eve gidenlerle, gidecek bir evi olmayan, gündüzü de akşamı gibi karanlık ve soğuk olanlara; birlikte mi geldi? Sabah işine gidenlerle, sabah gidecek bir işi olmayanlara; aynı kış mı geldi? Kış mı geldi? Kalpleri sertliğinden arındıracak bir mevsim mi, katılaştıracak daha da katılaştıracak bir dönem mi gelen? Yüzleri ısıttığı kadar bakışları da yakacak mı? Gözleri aydınlattığı kadar, körlükten de uzaklaştıracak mı? Kış mı geldi? Nereye geldi? Kapının önüne kadar mı, ruhların derinliklerine kadar mı? Sadece faturalara mı, avuç içlerinden gözlerin ferlerine kadar mı? Dondurmaya mı geldi, yumuşatmaya mı? Kış mı geldi? Gülümseyerek geldi, görebilirsen. Müşfik ve yardım sever geldi, sezebilirsen. Sıcacık geldi, faydalanabilirsen. Birleştirerek geldi, harekete geçersen. Kış, mikropsuz bir mektup, açıp okuyabilirsen. Anlayabilirsen... Yaşayabilirsen...
|
