|
Bu makas var ya bu makas, nice yazıları kesmiştir, tekrar tekrar okunsun diye... Bu makas, yine aynı makas, nice yazıları kesmiştir, kimse okumasın diye... Bu makas var ya bu makas, nice kuponlar kesmiştir, sonunda kitaba dönüşen. Ve yine aynı makas, nice kuponlar kesmiştir, tencereler, mutfak robotları veren... Kalem erbabı, hep matbaanın icadıyla ilgilenmiştir. Ama matbaa kadar, makasın icadı da çok önemlidir bir yazar için. Çünkü makas, özellikle kumaş ve kâğıt kesmek içindir.
Makas, iki keskin aletin birleşip ayrılmasıyla keser. Kalemin farklı noktaları birbirine yaklaştırıp, benzerleri birbirinden ayırarak çalışması gibi. Bir yazarın yazılarını daha sonra tekrar okumak için kesen okuyucusu ile söz konusu yazıları dava dosyasına koymak için kesen savcısı karşılaşmışlar: “Ben filan yazarın yazılarını kesip saklarım. Çok güzel yazıyor.” “Ben de onun yazılarını kesip saklarım. Çok sakıncalı yazıyor.” “Sizde onun filan tarihli yazısı var mı? Ben kaçırmışım. Arasında gül yaprakları olan defterimin içinde saklayacağım.” “Maalesef yok. O yazıda bir suç unsuru bulmamışım demek ki. Sizde x tarihli yazısı var mı? Kaçırmışım. Kaşeli ve imzalı dosyamın arasında saklayacağım.” “Üzgünüm, yok. O yazıda edebî bir unsur bulamamıştım.” “Ooo, ben bu yazıyı görmemiştim. Amma da sakıncalıymış. Bir kopya alabilir miyim?” “Evet çok sakıncalı, insanı düşünmeye sevkediyor. Biraz korkutuyor. Ruhunda ameliyatlar yapıyor. Uykusuz bırakıyor adamı. Elbette alabilirsiniz.” “Teşekkür ederim. Bunun altında kalamam. Bakın bende ne var?” “Ondan bende de var. Ama, farklı satırların altlarını çizmişiz. Şuradaki anlatım bozukluğunu gördünüz mü?” “Orada bir anlatım bozukluğu yok. Ama, şurada bir hakaret olduğu kesin.” “Hakaret orada değil, bir sonraki paragrafta. Modernizmin yükselen değerlerini hakir görüyor. Bakın bakın! Gerçekten büyük hakaretler var bu yazıda.” “Kitleleri tahrik ediyor.” “Ama, kitleler haklarını aramıyor. Haksızlıklar karşısında sessiz kalıyorlar. Birilerinin onları harekete geçirmesi gerek.” “İnsanları birbirine düşürüyor.” “Bu o kadar kolay değil, kimse kimsenin üzerine düşmüyor, herkes kendi derdinde.” “Makasınızı verir misiniz? Bugünkü yazısını kesmemişim.” “Tabiî buyurun. İşiniz bitince verir misiniz? Ben de kesmemişim.” “Gerçekten çok sakıncalıymış.” “Gerçekten çok güzel bir yazı.”
|
