|
Murat Çetin tarafından yazıldı
|
|
Cumartesi, 01 Kasım 2008 00:00 |
Hiçbir şey görmemeniz, duymamanız, söylememeniz için dizikolik bir televizyon izleyicisi, lig fikstürünü ezbere bilen bir futbol fanatiği ya da kulağından kulaklık eksik olmayan ete kemiğe bürünmüş bir aypod olmanız şart değildir.
Gazeteci olup da görmeyebilirsiniz.
Üst düzey bir yetkili olup yine de duymayabilirsiniz.
Siyasetçi olup konuşmayabilirsiniz.
Gerçekler dururken masallar anlatabilirsiniz. Bunun için La Fonten olmanız gerekmez.
Gerçeklerin sadece işinize gelen kısmını büyüte büyüte anlatabilirsiniz. Bunun için sabıkalı bir sahtekâr olmanız şart değildir.
Gerçekleri sulandırarak da anlatabilirsiniz. Bunun içinse mizahçı olmanız şartı aranmaz.
Türkiye'de yaşayarak bütün bunları yapabilirsiniz.
Türkiye'de, hem de böylesine iletişimin geliştiği, oturduğunuz yerden bütün haberlere ulaşabildiğiniz bir çağda bile yapabilirsiniz.
Üstelik ne biçim gazetecisin, hiçbir şeyden haberin yok, demezler sana.
Sağır sultan bile duydu, nasıl duymazsın, diyemezler.
Asıl bu konuda konuşman lazım, niye susuyorsun diye hesap sormazlar.
Rahat rahat başını çevirebilir, kulaklarını tıkayabilir, ağzını bantlayabilirsin.
Ya da bütün bunlara gerek yoktur: Bu büyük tabloda mutlaka sana uygun bir kare vardır, işine gelecek sesler bulunur, bir kaç gereksiz söz söyleyerek gürültüye sen de katılabilirsin.
Arşiv diye bir şey seni bağlamasın, unutmak diye bir şey var.
İnternette her şey bulunuyor diye sıkılma, okumamak diye de bir şey bulunuyor.
Siz istediğinizi görüp istediğinizi görmemeye, dolayısıyla göstermemeye devam edin.
Siz hoşunuza gitmeyen seslere karşı alıcılarınızı iptal etmeyi sürdürün.
Başka şeylerden bahsetmeyi bırakmayın.
Biz sizi dinlemiyoruz. Siz, sizi dinleyen, dinliyormuş gibi yapan, onaylıyormuş gibi başını sallayan ya da gerçekten dinleyen, onaylayan dinleyicilerinizle, izleyicilerinizle, taraftarlarınızla idare edin.
Ne de olsa gerçek gerçektir. Çamurla sıvanmaz, göz kapamakla geceye dönüşmez, görmüyorsun diye yok olmaz.
|
