Her yere yetişebileceğini sanan aklı, bir kez olsun çaresiz kalabilmeli. Ne arabası, ne ayakları, ne uçağı onu bir yere, bir kez de olsa ulaştırmamalı.
Hiç olmazsa bir gün, tir tir titremeli. Ama bu titremenin soğuktan mı korkudan mı olduğunu ayırt edememeli.
İnsan bir gün de olsa evinden dışarı adım atamamalı. Bir gün elektriksiz, dolayısıyla televizyonsuz, lambasız, kalorifersiz yaşamalı. Yarın unutacak bile olsa battaniyeyi keşfetmeli. Elini nefesiyle ısıtmalı.
İnsan bir kez de olsa, içinde bulunduğu anı yaşamalı. Yarını düşünememeli. Dünün anılarını aklından çıkarmalı. Saniyelerin her bir hareketinin kendisi için taşıdığı anlama ulaşmalı.
Elinin en kısa, gözünün en kör olduğu böyle bir zamanda, hayallerinin en orijinal senaryolarına kendini kaptırmalı.
Klişelerin işi yaramazlığını anlamalı. Bütün korkuları siyah renkte olmasına rağmen, elini kolunu bağlayan beyazlığı seyretmeli. Ve tüm klişelere elveda etmeli.
Bir an bile olsa kendisini öyle güçsüz hissetmeli ki, avucunu göğe açıp, başını yere eğebilmeli.
Bir gün bile olsa beyazlara bürünüp yürümeli. Bir gün bile olsa erimemeli. Bir saat bile olsa kendini, 'kendini düşünmek' kalıplarının dışına çıkarak düşünmeli.
İnsan öyle kolay erimemeli, kendini salıvermemeli. Hiçbirşeyin boş olmadığını görebilmeli. İsyanın öfkesiyle çözülmemeli.
Ayağı kaymalı insanın. Düşmese bile dengesini koruma gayreti içinde sarsılmalı.
Adımlarını bir gün bile olsa sağlam atma ihtiyatıyla yürümeli.
Bir kez olsa da, unutamayacağı kadar çaresiz, yolda kalmalı. Yolda kalmanın sadece bir yolda kalmak olmadığını anlayacak kadar kalmalı. Kendini ne kadar güçlü hissediyorsa, o kadar korkacağı kadar kalmalı. Kendini ne kadar zengin biliyorsa, o kadar yoksul olduğunu anlayacak kadar kalmalı. Kendini ne kadar kudretli zannediyorsa, o kadar zayıf hissedeceği kadar kalmalı.
İnsan bir kez kardan adam olmalı ömründe. Ömür billah unutmamalı.
| Yorumlar |
|
Powered by !JoomlaComment 3.26
